Getekende sneeuw

Als klein kind hoopte ik altijd op een witte kerst. Iets wat ik maar enkele keren in mijn leven heb meegemaakt en dit jaar gaat dat zeker niet lukken. Om toch het Kerstgevoel een beetje op te wekken deze keer een blog over sneeuw.

Hebben we het over sneeuw dan hebben we het automatisch ook over licht. Sneeuw reflecteert namelijk een groot gedeelte van het licht.
Vers gevallen sneeuw oogt onbevlekt wit. Toch is geen enkel licht perfect wit. Ook wit licht niet. Buitenlicht heeft een blauwzweem, (gloei)lampen hebben een warme geel/oranje gloed en tl-licht is groen. Het zijn onze ogen, onze hersenen, die sneeuw wit zien. Pas als het licht extreem gekleurd is geven onze hersenen een seintje dat er iets niet klopt.

In de meeste prentenboeken is de sneeuw wit. Maar wat nou als je de sneeuw blauw maakt, zoals je het in werkelijkheid ziet. Wat gebeurt er dan ….? Zien wij dan nog steeds sneeuw ? En hoeveel wit in een tekening heb je eigenlijk nodig om sneeuw te suggereren?

Jaren geleden maakte ik mijn allereerste prentenboek ‘Verstopt’ (niet uitgegeven). ‘Verstopt’ speelde zich af in een bos in de winter. Dat betekende dus veel plaatjes met sneeuw. Destijds vond ik illustraties met veel wit er omheen lastig. Liever tekende ik het hele vel vol. Niet handig in een boek vol sneeuw. Noodgedwongen heb ik mij toen intensief bezig gehouden met de bovenstaande vragen.
Op zoek naar inspiratie en antwoorden heb ik heel veel foto’s en schilderijen bekeken met sneeuw.
Ik kwam tot de volgende (voor de hand liggende) conclusie. Sneeuw heeft een aantal zeer karakteristieke eigenschappen. Ten eerste: sneeuw is wit. En ten tweede: sneeuw reflecteert zoveel licht dat zij zelf licht lijkt te geven! Dat bood mogelijkheden!

Ton Schulten, schilder van het Twentse landschap, benut die mogelijkheden optimaal.. Zie onderstaand plaatje. Veel donkere kleuren en in verhouding maar een klein beetje (lichtblauwe) sneeuw. Door de donkere omlijsting geeft de sneeuw bijna licht. Net zoals ‘echte’ sneeuw.

http://webshop.tonschulten.nl/zeefdrukken/zeefdruk-3008.html

Ton Schulten, Winter, (zeefdruk)

De dieren uit het bos vragen Uil om raad

Illustratie uit het prentenboek ‘Verstopt’

 

 

 

 

 

 

 

Met deze kennis in het achterhoofd tekende ik daarna zelf bovenstaande illustratie met turquoise sneeuw en een heel klein beetje wit. Turquoise, omdat het in het verhaal nog heel vroeg in de ochtend is. De zon is namelijk nog niet op.

Ter afsluiting nog een klein stukje over de samenwerking tussen tekst en beeld: een titel bij een schilderij of een verhaal over sneeuw maakt dat de kijker op een bepaalde manier naar een plaatje gaat kijken. Zodra de kijker weet dat over sneeuw gaat kun je je als beeldmaker best veel veroorloven.

Geraadpleegde literatuur:
– ‘Films maken. Een handboek voor theorie en praktijk van scenario tot montage’, door roemer B. Lievaart, QQleQ Dramaproducties, ISBN 978-90-805551-5-0.>

Onderwerp volgend blog:
Hoe je iets toont vertelt vaak net zoveel of meer als datgene wat je toont.

Schrijf hier je reactie

*